💖అందమైన నామాయ💝part-5

ఒక్కో క్షణం నాకు గడవటం భారంగా అనిపించింది. అలా ఆమే కోసం ఎదురు చూస్తున్న అలా సైకిల్ పై పచార్లు చేస్తున్న కొంత సమయం తరువాత నాకు ఎదురుగా ఉన్న రోడ్డు పై దూరం నుండి కనిపించింది తను, ఇంకొంచం దగ్గరగా వచ్చింది అంతే తనని చూడగానే ఒక్కసరిగా స్పృహ కొలిపోయినట్లు నిపించింది . అప్పటి వరకు నిర్మానుష్యంగా కన్పించిన రోడ్డు కాస్త పువ్వులు పారచి ఆహ్వానిస్తున్నట్లు అనిపించింది తను తప్ప ఇంకేమి కనిపించడం లేదు నాకు అల్లంత దూరణ అటు వైపు తన తనని  చూస్తూ నేను కాళ్ళు మూస్తే ఇక్కడ మిస్ అవుతుందో నని కళ్ళు అర్పకుండా అలాగే చూస్తున్నాను, అలా ఎంత సేపు చూస్తున్నానో తెలియదు ఉంట్లుంది తనలో ఎదో కదలిక అది కూడా నవైపే....
అప్పుడు మొదలైంది నాలో అలజడి ....! తను సమిస్తున్న కొద్దీ గుండె తీవ్రత పెరిగిపోతుంద, గుండె కవాటాలు పేలిపోతాయేమోనన్నంత భారంగా మారింది. సాధారణంగా గుండె నిమిషానికి 72 సార్లు కొట్టు కోవడం విన్నాను. కానీ తొలిసారిగా 720 సార్లు కొట్టుకోవటం నా చెవులరా విన్నాను, తను నన్ను చూస్తూ దాటుకుంటూ వెళ్ళిపోయింది చుపులతో మయే చేసిందో లేక మంత్రమే వేసిందో తెలియదు కానీ అదేదో సినిమాలోలాగ నాలో మరో నేను తన వెంటే తన నీడ లాగా వెళ్ళింది ... తన నా నుండి వెళ్తోంది దూరంగా, అలాగే నాలోని  మరో నేను మాత్రం అక్కడే నిర్జీవంగా నిస్సత్తువతో నిల్చుని తాను వెళ్లిన దారినే  చూస్తుండిపోయాను. ఆ "మాయ"లోకం నుండి రావటానికి చాల సమయం పట్టింది అంత లోపు నాన్ను దాటుకుని వెళ్ళిపోయింది. న ఫోన్ మోగింది ఇలోకంలోకి రావడనికి కొంత సమయం పట్టింది ఫోన్ మాట్లాడి తరువాత అటు ఇటు తిరిగి చూశాను ఎక్కడ కనబడలేదు కాని ద్యాసంతా తన పైనే మనసు మనసు లో లేదు అక్కడి నుండి వచ్చాక కుడా అంతే ఏ మాత్రం మార్పు లేదు....
నేనిప్పుడు ఏ సంఘటన చూసినా ఆ క్షణం నా జీవితం లో తీపి జ్ఞపకంగా మిగిలి పోతుందనుకోలేదు అంతగా ప్రభావితం చేసినా ఆ సందర్భను మర్చిపోలేనుకూడా... ఆరోజు సాయంత్రం.......  (ఇంకా ఉంది)
         
                                                                                                                                       ✍నాగేష్